Waarom doen we het nu anders?

Vroeger stonden de sopranen links, nu moeten ze rechts staan. Vroeger begon de repetitie om 7 u., nu om 7.30 u. Vroeger kon je een drankje krijgen voor het zingen, nu enkel erna… Allemaal veranderingen die voor volwassenen heel eenvoudig lijken: je maakt nieuwe afspraken en alles loopt weer vlot. Bij kinderen en jongeren ligt dit moeilijker. De hersengebieden die actief zijn als men flexibiliteit van ons vraagt, zoals bij verandering, werken nog niet perfect samen of moeten nog verder ontwikkelen. Zo komt het dat kinderen en jongeren wel begrijpen waarom een verandering gebeurt en dat zelfs goedkeuren of kunnen uitleggen, maar er nog niet altijd kunnen naar handelen. Dan fronsen de volwassenen hun wenkbrauwen en verliezen hun geduld. Want als je het weet, waarom doe je het dan niet? Alle jonge koorleden staan op een verschillend punt in deze ontwikkeling. Om flexibiliteit vragen houdt dus ook in dat we de koorleden de tijd gunnen om dit te leren. En mogen ze a.u.b. ook af en toe eens een steekje laten vallen, ook al dacht je dat ze het eindelijk konden? Stappen zetten, ook af en toe eens ter plaatse of terug, is een deel van groei en ontwikkeling.